Als een mens zo'n beetje gaat graven in parlementaire (commissie)verslagen dan komt men soms onverwachte dingen tegen. Blijkbaar is er al op 26 januari van dit jaar een interpellatie geweest waar Vincent Van Quickenborne een aantal erg interessante dingen heeft gezegd over het aangekondigde initiatief om het internet in België te gaan censureren.
De volledige tekst van de vragen en antwoorden heb ik aan het einde van dit bericht gezet, maar graag had ik de aandacht gevestigd op onderstaande citaten:
Vincent Van Quickenborne:
U hebt gevraagd op welke manier wij de inhoud gaan filteren. Voor elke inbreuk zal een proces-verbaal worden opgesteld en door de FCCU aan het federaal parket worden bezorgd, gezien het vaak ook internationale karakter van die inbreuken. De procureur des Konings kan op basis van artikel 39bis, §3, tweede lid gegevens die strijdig zijn met de openbare orde of de goede zeden ontoegankelijk laten maken met alle passende technische middelen.
Hiertoe zal hij of zij voor elke te blokkeren domeinnaam een kantschrift opstellen aan de providers. De FCCU zal de inhoud van de sites controleren en doorspelen aan het parket, dat zal beslissen of het nodig is om de site te blokkeren. Dat is de werkwijze.
Ik kom tot uw vragen b1 en 2. De doelstelling is om de onschuldige, nietsvermoedende burger die toevallig op een dergelijke website zou verzeilen, te beschermen. Het doel is niet om de pedofielen tegen te houden, aangezien zij andere middelen hebben om die blokkering te omzeilen. De lijst in België is nog niet samengesteld, maar kan op basis van de meldingen van Belgische burgers – dat zijn er tussen de achthonderd en duizend per jaar – en de samenwerking met Interpol worden opgesteld. Sites die in België gelokaliseerd worden, kunnen door politie en gerecht worden aangepakt. Buitenlandse sites worden aan de betrokken buitenlandse instanties gemeld. Websites met foto’s en beelden worden geviseerd; geen peer-to-peerverkeer, livegesprekken en chats. Technisch zullen de buitenlandse sites worden geblokkeerd op de servers van de Belgische internetproviders, zodat hun klanten geen toegang meer hebben tot die buitenlandse sites, door hen af te leiden naar een waarschuwingssite. Iemand die zijn weg kent in de ICT, kan echter wel nog op de bewuste sites geraken. De gemiddelde surfer kan dat niet. Belgische domeinnamen zullen via DNS geblokkeerd worden.
Met andere woorden, men verkoopt dit hele systeem als middel om te voorkomen dat mensen die te dom zijn om het internet te gebruiken per ongeluk kinderporno zouden te zien krijgen. Ik vraag me overigens af hoeveel gevallen er al bekend zijn van mensen die 'per ongeluk' op kinderporno zijn gestoten? Is dit deze hele investering dan wel waard? De vraag stellen is ze vermoedelijk beantwoorden...
Wat verontrustender is: men geeft hier ronduit toe dat echte pedofielen zonder probemen rond de filter kunnen, en dat men lijsten gaat opstellen met kinderpornosites die men vervolgens aan alle providers gaat bezorgen. Een lek is snel gebeurd, daar zijn in België genoeg voorbeelden van, en wat zal het gevolg zijn? De hele oefening zal tot niets anders gediend hebben dan om alle Belgische internetpedofielen van een lijst van 'goede' sites te voorzien die ze zonder problemen via hun 'andere middelen' kunnen bezoeken.
Bijna even verontrustend: bij de enige site die tot nu toe geblokkeerd werd gebeurde dit kennelijk op basis van inbreuken op de privacywetgeving, en Stefaan De Clerck spreekt al over het blokkeren van sites die handelen in drugs (naar aanleiding van berichten dat Gentse scholieren die over het internet zouden gekocht hebben). De eerste site met kinderporno moet (zover wij weten) nog geblokkeerd worden.
Hij stelt ook:
Ik voel me al veel veiliger nu ik weet dat huismoeders, zestig-plussers en analfabeten binnenkort niet meer 'per ongeluk' op een site kunnen komen waar cannabis wordt verkocht. Van Gentse scholieren neem ik aan dat ze kunnen lezen (waarschuwing: als u op deze link klikt bent u geen gemiddelde surfer meer!) en dat ze dus binnen de kortste keren terug een jointje opsteken op de gezondheid van Vincent en Stefaan."Onder leiding van het federaal parket is men nu bezig met het uitwerken van de procedure voor de blokkering van websites, om dat courant, gemakkelijk en onmiddellijk te kunnen doen. Uiteraard gebeurt dat in overleg met de operatoren, die effectief moeten ingrijpen"
--------------------------------------------------------------------
- M. Xavier Baeselen au ministre pour l'Entreprise et la Simplification sur "le blocage en Belgique de tous les sites internet à caractère pédophile" (n° 10027)
- M. Roel Deseyn au ministre pour l'Entreprise et la Simplification sur "le blocage de sites internet" (n° 10413)
- de heer Xavier Baeselen aan de minister voor Ondernemen en Vereenvoudigen over "het blokkeren in België van alle pedofiele internetsites" (nr. 10027)
- de heer Roel Deseyn aan de minister voor Ondernemen en Vereenvoudigen over "het blokkeren van internetsites" (nr. 10413)
07.01 Roel Deseyn (CD&V): Mijnheer de minister, u hebt aangekondigd dat u websites met illegale inhoud zou blokkeren. Ik denk dat uw uitspraken ook gebaseerd worden op het rapport van de Federal Computer Crime Unit. Daar constateert men immers jaarlijks 800 tot 1.000 buitenlandse websites met een heel dubieuze inhoud, meer specifiek kinderporno. Dat blijkt uit de documenten van de FCCU.
Er wordt geopperd dat de internetdienstenleveranciers verplicht zouden worden om hun DNS-servers aan te passen telkens wanneer men vaststelt dat er vanaf een bepaalde domeinnaam illegale inhoud wordt aangeboden. Dat is natuurlijk een heel nobele doelstelling die we uiteraard voor 200% onderschrijven. Over de werkbaarheid en de methodiek van een dergelijk systeem moeten wij echter zeker van gedachten wisselen. We moeten bekijken hoe we positieve dingen kunnen doen zonder andere zaken te hypothekeren die zeer wenselijk zijn, technologisch en vanuit het gebruikersstandpunt. Een internetfilter klinkt mooi. Het is echter een stukje censuur dat men moet inbouwen en dat vaak ook ongewenste effecten genereert. Zo zouden artikels met wetenschappelijke bijdragen of parlementaire discussies die over het delicate onderwerp gaan ook geblokkeerd of uitgesloten kunnen worden. Er zijn nog geen echt werkbare voorbeelden van.
Ik had graag geweten of u bij de aankondiging in de media een duidelijke doelstelling voor ogen had rond het blokkeren aangezien filteren niet echt zo adequaat is. Het zou misschien enkele gebruikers tegen ongewenste beelden kunnen beschermen maar de vraag is of men dan de servers kan afsluiten waar een spoor zou zijn van mogelijke illegale content. Dat is immers zeer moeilijk af te bakenen. Ik baseer mij daarvoor ook op een Nederlandse studie. Men heeft een zwarte lijst gemaakt van websites die gehost werden en die de dubieuze content genereerden. Mede door een goede samenwerking met justitie heeft men daar heel wat problemen aan de bron kunnen aanpakken. Misschien zou dat hier ook kunnen. Dat zou minstens kunnen blijken uit verder onderzoekswerk.
Die internetfilter heeft een aantal technische beperkingen. Ik heb het zonet al gezegd. We creëren dan een spanning met de informatiegaring en met de vrije meningsuiting over belangrijke topics. Als het gaat over blokkeren met betrekking tot domeinnamen meen ik dat dit weinig adequaat is want men kan heel gemakkelijk switchen van domeinnaam. Er zijn echter ook andere technieken waarbij men niet via een domeinnaam hoeft te opereren. Ik denk aan chatkanalen, peer-to-peernetwerken, webcamverkeer, nieuwsgroepen enzovoort. Als men echt zou overgaan tot het opstellen van een zwarte lijst en servers gaat blokkeren, dan zal maximale transparantie nodig zijn over het aanleggen, bijhouden en updaten van deze lijst. Dat vraagt natuurlijk veel manuren.
Het is een heel nobele doelstelling om zaken te gaan blokkeren en content te gaan weren, zeker als het gaat over de exploitatie van kinderen. Daar zijn echter veel vragen bij te stellen. Welke inhoud zal er gefilterd worden? Wie zal dat gaan bepalen? Hoe gebeurt de democratische controle daarop?
Wie zal dat bepalen? Hoe gebeurt de democratische controle daarop? Met welke concrete doelstelling gebeurt dit? Worden daarin nu al geografische patronen gedetecteerd, zoals in Nederland het geval is geweest? Wie zal die eventuele zwarte lijst gaan beheren?
Zal men ook andere media gaan filteren? Er zijn filters op gebruikersniveau om bepaalde contents te weren, maar er zijn ook filters hoger in het netwerk. Zal dat naast het websiteverkeer ook van toepassing zijn op andere communicatiekanalen tussen gebruikers onderling? Gaat het met andere woorden over backbone filtering, over domeinfiltering? Veel van die filters zijn immers te omzeilen.
Dat vraagt een grote investering. Is reeds in kredieten voorzien? Hoe zult u uw nobele doelstelling, die u in de pers hebt aangekondigd, praktisch en operationeel kunnen doorvoeren?
07.02 Minister Vincent Van Quickenborne: Mijnheer de voorzitter, mijnheer Deseyn, het is in elk geval zo dat de inspanningen die in een aantal landen in Europa zijn geleverd hun vruchten hebben afgeworpen. Wij hebben samen met de goede collega's gevraagd om een spoedvaart achter het dossier te zetten.
Er zijn natuurlijk een aantal belangrijke vragen, bijvoorbeeld wie stelt die lijst op? Bij ons lijkt het het meest aangewezen dat de FCCU dat doet, maar als ze dat doet moet ze daartoe ook de wettelijke bevoegdheid hebben. Ze kan niet zomaar out of the blue die lijst opleggen zonder discussie. Dat is niet de bedoeling.
Wij hebben daartoe een werkgroep samengesteld met specialisten van Justitie, Binnenlandse Zaken en mijn departement. Daaruit blijkt dat in het Wetboek voor Strafvordering in artikel 39bis, §3, tweede lid staat waarop de FCCU de bevoegdheid zou kunnen baseren om een dergelijke lijst op te stellen. Dat is een eerste zaak die ik aan u wilde meedelen.
U hebt gevraagd op welke manier wij de inhoud gaan filteren. Voor elke inbreuk zal een proces-verbaal worden opgesteld en door de FCCU aan het federaal parket worden bezorgd, gezien het vaak ook internationale karakter van die inbreuken. De procureur des Konings kan op basis van artikel 39bis, §3, tweede lid gegevens die strijdig zijn met de openbare orde of de goede zeden ontoegankelijk laten maken met alle passende technische middelen.
Hiertoe zal hij of zij voor elke te blokkeren domeinnaam een kantschrift opstellen aan de providers. De FCCU zal de inhoud van de sites controleren en doorspelen aan het parket, dat zal beslissen of het nodig is om de site te blokkeren. Dat is de werkwijze.
Ik kom tot uw vragen b1 en 2. De doelstelling is om de onschuldige, nietsvermoedende burger die toevallig op een dergelijke website zou verzeilen, te beschermen. Het doel is niet om de pedofielen tegen te houden, aangezien zij andere middelen hebben om die blokkering te omzeilen. De lijst in België is nog niet samengesteld, maar kan op basis van de meldingen van Belgische burgers – dat zijn er tussen de achthonderd en duizend per jaar – en de samenwerking met Interpol worden opgesteld. Sites die in België gelokaliseerd worden, kunnen door politie en gerecht worden aangepakt. Buitenlandse sites worden aan de betrokken buitenlandse instanties gemeld. Websites met foto’s en beelden worden geviseerd; geen peer-to-peerverkeer, livegesprekken en chats. Technisch zullen de buitenlandse sites worden geblokkeerd op de servers van de Belgische internetproviders, zodat hun klanten geen toegang meer hebben tot die buitenlandse sites, door hen af te leiden naar een waarschuwingssite. Iemand die zijn weg kent in de ICT, kan echter wel nog op de bewuste sites geraken. De gemiddelde surfer kan dat niet. Belgische domeinnamen zullen via DNS geblokkeerd worden.
Inzake de middelen die het FCCU ter beschikking heeft, verwijs ik naar collega De Padt, die daarvoor bevoegd is.
07.03 Roel Deseyn (CD&V): Mijnheer de minister, ik vind het een goede methode dat eerst manueel, met name door interventie van menselijk beoordelingsvermogen, de balans wordt gemaakt, en dat daarna de technologie wordt ingeschakeld om dat af te schermen. Wanneer er sprake is van een internetfilter, dan denk ik namelijk dat er heel wat ongewenste neveneffecten gegenereerd zouden worden, maar dat blijkt dus niet het geval te zijn. Het is goed om de individuele gebruiker af te schermen van dubieuze content, en anderzijds goed dat hij ook niet in verleiding wordt gebracht. Ik weet niet of u dat als liberaal kunt appreciëren, maar ik denk dat dat aspect wel goed geregeld kan worden.
Een andere zaak is de uitwisseling van illegale content, en dan de hogere netwerken, zoals de peer-to-peernetwerken. Ook daar zouden we een filter moeten kunnen hebben voor de detectie en de interceptie, wanneer er een vermoeden is dat er met illegale content wordt opgesprongen. Dat is een ander aspect en het vergt verdere onderzoeksdaden om precies mensen die zich bezighouden met het genereren of het verspreiden van dergelijk materiaal, te kunnen viseren. Dat zal een tweede luik zijn. Het is heel goed dat niet zomaar een automatische internetfilter wordt ingebouwd.
Er rijst nog een vraag. Die aanpak geldt voor één fenomeen, dat terecht heel veel aandacht verdient. Vroeger heb ik daarover met gewezen minister Verwilghen al constructief kunnen debatteren. De vraag rijst of u dat ook zult toepassen voor andere illegale fenomenen zoals illegale muziek, zaken rond racisme, blokkering van antisemitische websites, enzovoort. Zit dat ook vervat in het actieplan, of zult u zich nu vooral toespitsen op het fenomeen kindermisbruik? Ik meen dat het belangrijk is om te weten of die andere fenomenen in deze beweging worden meegenomen, dan wel of ze er los van staan.
07.04 Minister Vincent Van Quickenborne: Mijnheer de voorzitter, die vraag heeft collega De Clerck ook gesteld in zijn tussenkomst.
Het is natuurlijk altijd een moeilijke oefening. De vrijheid van meningsuiting is een grondrecht dat in onze Grondwet staat ingeschreven. Zoals alle vrijheden, is geen enkele vrijheid absoluut. Kinderporno en het verspreiden ervan zijn een absolute inbreuk en vandaar dat, gelet op de duidelijkheid die daarover bestaat, wij ons in de eerste plaats daarop richten en - zoals u zei - steeds na een gerechtelijke beoordeling en de constructie zoals ik ze schetste.
Wat betreft de andere inbreuken, meen ik dat de grens tussen wat kan en wat niet kan vaak moeilijker te beoordelen is. U heeft een aantal fenomenen geduid. Volgens mij moeten wij eerst het ergste of zwaarste vergrijp, kinderpornografie, aanpakken, daarin ervaring opbouwen en voor het overige zien wat mogelijk is. U weet dat er rond muziekverspreiding op dit ogenblik bijvoorbeeld een gerechtelijke zaak loopt tussen enerzijds Sabam en anderzijds Skynet, als ik me niet vergis in de fase van beroep. Daar willen we uiteraard de gerechtelijke uitspraak afwachten. Blijkbaar is de interpretatieruimte daar veel groter dan in een debat rond kinderporno.
Ik wil er trouwens ook op wijzen dat we, wat kinderpornografie betreft, dat doen met instemming van de providers die daar ook kosten moeten voor maken, maar die het belangrijk vinden dat zij op de juiste manier content naar de mensen brengen. Als het natuurlijk gaat over muziek, is de vraag altijd ook wat de kostprijs is die providers daaraan moeten besteden. Vandaar dat we die discussie stapsgewijze willen voeren, te beginnen met datgene wat de grootste inbreuk is op de vrijheid van meningsuiting, onder meer de verspreiding van kinderporno.
07.05 Roel Deseyn (CD&V): … beeld gebruiken. Ik hoop dat men niet de man die het kanaal heeft gegraven zal straffen omdat er een schipper is gepasseerd met een illegale lading aan boord. Dat over die rechtszaak.
Voor de rest geef ik nog even een suggestie mee. Zoals vroeger aangehaald, organiseert men allerlei platformen als e-cops, enzovoort, samen met Binnenlandse Zaken. In de contacten met de industrie die u als minister van Economie heeft, zeker ook met de softwareleveranciers en de grote bedrijven als Microsoft en de browserleveranciers, zou het een goede tool zijn om heel concreet in de browser een alert-button te integreren die u dan enkele vragen voorstelt waarna u meteen bij de juiste administratie terechtkomt, of misschien zelfs zonder vragen, op een formulier van twee tot drie lijntjes met contactgegevens om meteen, als men echt iets verdachts ziet, dat te kunnen signaleren aan de overheid zonder zelf naar andere sites te moeten surfen. Dat is een heel kleine tool, zeer eenvoudig te ontwerpen, maar het sluit aan bij de keuzes die het beleid daarover heeft gemaakt, maar waarvoor in de praktijk nog drempelvrees bestaat. Dan moet men een andere URL kennen, enzovoort. Een in een browser geïntegreerde button zou een heel handige tool kunnen zijn. Ik hoop dat u die suggestie meeneemt in uw gesprekken met de industrie, over deze aangelegenheid.
L'incident est clos.
Men hoeft in België in ieder geval niet meer hun nek uit te steken wat Stopkinderporno aan gaat want meneer Chris is niet meer.
Stopkinderporno heet nu Stopkinder Porno en Abuse en is in handen van een nieuwe eigenaar die niet zo extreem bezig is als Hölsken was die wegens niet nagekomen afspraken of zo iets de laan uit gestuurd is.
Al die moeite dan voor niets geweest met die firewall?
Geplaatst door: Manon | dinsdag, 23 juni 2009 om 16:00