Koen, a.k.a. @kodel, schrijft naar aanleiding van de recente onprettigheden enkele bedenkingen neer over het verschil tussen publicaties en conversaties, en dan meer bepaald on-line.
Citaat:
"When our conversations go on-line, they have to remain conversations. It is not justified to apply the same rules regarding author responsibility to on-line conversations. I do believe there is richness to on-line conversations. I like talking to people on Facebook that I otherwise would only meet once a year. It would be a shame if our culture and legislation would not tolerate the spontaneity of an offline conversation to go online. This would kill all online conversations."
Persoonlijk ben ik het daar niet helemaal mee eens. Conversaties zijn privé, maar als je ze bewust openbaar maakt dan worden het publicaties en kan je gerust dezelfde regels toepassen vind ik, vooral omdat ze dezelfde gevolgen kunnen hebben als publicaties.
Voor mij is het belangrijkste criterium om te bepalen of iets een (on-line) publicatie is of niet: kan Google het vinden? Van zodra dat het geval is en derden er dus op kunnen uitkomen dan zou je alle "regels" van publicatie in acht moeten nemen omdat je in mijn ogen dan ook verantwoordelijk bent voor de gevolgen van wat je schrijft.
Een privéchat of een gesloten forum, tot daar toe: dat kan je nog zien als een privécommunicatie waar briefgeheim e.d. van toepassing kan zijn. Maar een forumposting, nieuwsgroepbericht, tweet... die door iedereen gezien kan worden? Da's publicatie, zonder twijfel!
In de 'echte' wereld is dat net zo: twee politici die op café aan een hoektafeltje kritiek spuien over hun partijvoorzitter? (Privé)conversatie. Diezelfde politici die dezelfde uitleg doen in De Zevende Dag? Publicatie!
Uiteraard moet je ook rekening houden met het potentiële publiek om de 'ernst' van dat begrip publicatie in te schalen: een vrije tribune in De Morgen is iets anders dan een lezersbrief in het clubblad van de kaartersclub. Maar op internet is dat zeer moeilijk in te schatten. Iets wat voor een paar man bedoeld is, kan door een kleine blogstorm al snel duizenden mensen bereiken.
Koen besluit met:
"Conversations are not publications. Don't treat them as such."Mijn antwoord daarop is: "As long as Google treats them like publications, you should too!"

Maarten, hierin volg ik jou volledig!
Geplaatst door: Pietr | maandag, 26 oktober 2009 om 13:36
Wat doe je dan met protected twitter updates die ge-retweet worden? Initieel bedoeld om als prive gesprek te dienen maar worden door de retweet plots publiek buiten je wil om.
Ik denk dat je zo alles als een 'publicatie' moet gaan zien. Of zou jij de retweeter verantwoordelijk stellen voor de inhoud van die privé retweet.
Geplaatst door: twitter.com/tomnuttin | maandag, 26 oktober 2009 om 13:56
@tomnuttin: Inderdaad. Dat is dan zoiets als schending van het briefgeheim, of publicatie van privécommmunicatie. Dat mag in principe ook niet.
Geplaatst door: Maarten Schenk | maandag, 26 oktober 2009 om 14:00
Wanneer ik met een voicerecorder een opname maak van het gesprek van de 2 politici aan de toog, verandert dit dan iets aan hun aansprakelijkheid over hetgeen ze aan het vertellen waren?
Wanneer de cafébaas aan zijn klanten vertelt waarover de 2 politici het gisteren aan zijn toog hadden, verandert dit dan iets?
Ik volg je stelling, juridisch klopt deze natuurlijk ook. Mijn pleidooi gaat er net over dat ik ook online een conversatie moet mogen voeren, net zoals ik dat op café mag.
In de offline wereld vermoed ik dat de indiscrete cafébaas het onderwerp van misprijzen zou uitmaken, eerder dan de 2 gezellig keuvelende politici.
Hoe dit online kan gerepliceerd worden weet ik ook niet zo dadelijk. Private tweets / gesloten Facebook profielen zijn naar mijn mening een surrogaat oplossing. Misschien moeten we ervan uitgaan dat alles ooit publiek gemaakt kan worden. De tijd zal ons leren om online uitspraken te relativeren en in hun context te zien, net zoals het gesprek aan de toog tussen de 2 politici.
Geplaatst door: Koen Delvaux | maandag, 26 oktober 2009 om 15:30
Een goed idee van Koen Delvaux om zijn geschil met de juwelier en de handelswijze van UNIZO (die een bemiddelende rol had kunnen spelen in deze zaak), uit te breiden tot een discussie over het verschil tussen 'conversaties' en 'publicaties' op het Internet.
Volgens mij is er geen duidelijk verschil.
Vanaf het moment dat men iets publiekelijk publiceert, is het een publicatie.
Dat is ook het geval in de geschreven pers.
Wat mij wel opvalt, is (en dan spreek ik niet alleen vanuit mijn persoonlijke ervaring) dat de klachten aangaande 'laster en eerroof', 'schending van de privacy', 'schending van het auteursrecht', 'schending van het portretrecht', 'overtreding van door de providers opgestelde gebruikersoveréénkomsten en gedragscodes' enzoverder, haast niet meer te tellen zijn.
Deze klachten zijn niet altijd terecht omdat bepaalde 'overtredingen' soms door middel van publicaties die zelf een overtreding inhouden, worden uitgelokt.
En zoals men weet, zijn provocaties vanwege politie en justitie bijvoorbeeld, bij wet verboden. Dat geldt ook voor het Internet.
Wie vandaag op het Internet publiceert (en dat geldt zeker voor aktiegerichte verenigingen), neemt best een goede advocaat bij de hand.
Geplaatst door: Morkhoven | vrijdag, 30 oktober 2009 om 15:25